Muchówki inaczej Dwuskrzydłe (Diptera) są jedną z najbardziej licznych i zróżnicowanych grup owadów. Z blisko 150 tysiącami opisanych gatunków muchówki w ramach jednego rzędu prezentują olbrzymią różnorodność pod względem wyglądu i trybu życia.
Korzenie tych owadów sięgają wstecz 250 milionów lat.
|
Niektóre z tych wszędobylskich stworzeń są od zawsze powiązane z człowiekiem, a ich zdolność do roznoszenia chorób spowodowała, że w ścisły sposób wpływają na nasze zdrowie.
Ten jeden z najbardziej natrętnych owadów czasami bywa również źródłem inspiracji:
Muchy od zawsze stanowią problem dla ludzkości. Pojawiają się wszędzie tam gdzie bytuje człowiek (gatunki kosmopolityczne), a jedynie racjonalne, całościowe podejście do problemu pozwala na uzyskanie zadawalających rezultatów w ich ograniczaniu.
Mucha domowa (Musca domestica)
|
Pospolita mucha domowa jest szkodnikiem występującym na całym świecie. Osiąga zwykle 7-9 (wyjątkowo 10) mm długości i jest szaro czarno ubarwiona. Nie kłuje nie wysysa krwi, ale daje się we znaki swym natręctwem, a poza tym jest niebezpieczna, bo siadając nie tylko na środkach spożywczych, lecz również na padlinie, kale itp. może przenosić wiele chorób (salmonelozy, cholera, dur brzuszny...) wywoływanych przez bakterie wirusy lub pasożyty. Stwierdzono, że jedna mucha może przenosić na swoim ciele ponad milion bakterii. Rozrodczość jej jest olbrzymia jedna para much może spłodzić rocznie biliony potomstwa. Przy ciepłej i wilgotnej pogodzie miesięcznie mogą powstać dwa, a nawet trzy pokolenia. Na szczęście ograniczają to wrogowie naturalni muchy. Mucha lęgnie się od marca praktycznie w każdym wilgotnym organicznym materiale, najczęściej duże ilości w pobliżu siedlisk ludzkich lęgną się w: nawozach odzwierzęcych, ludzkich odchodach, śmieciach, rozkładających się warzywach i innych roślinach, odpadkach organicznych z gospodarstw domowych. Mucha przechodzi przeobrażenie zupełne. Larwy odżywiają się substancjami roślinnymi i zwierzęcymi będącymi zwykle w stanie rozkładu. Osiągają one do 15 mm długości. Znajdowane w odpadkach i wszelkich gnijących substancjach także w glebie ciemnobrunatne bobówki mają do 8 mm.
Muchy są aktywne w dzień lubią ciepłe nasłonecznione powierzchnie. W budynkach podczas nocy lub w chłodne dni muchy zazwyczaj odpoczywają na podłogach, ścianach, sufitach. Na zewnątrz na roślinach, na ziemi, płotach, puszkach i innych tym podobnych elementach. Muchy wybierają rogi, załamania ścian i ich krawędzie oraz cienkie przedmioty, kable, struny, najchętniej ukrywają się blisko źródła pożywienia na wysokości 150–450 cm od podłoża.
Plujka pospolita (Calliphora vicina)
Osiąga zwykle 6-13 mm długości i jest ubarwiona złoto-zielono, lub złoto-niebiesko. Żeruje najchętniej na padlinie, kale i gnijącym mięsie, nie jest krwiopijna. Jedna samica składa do 600 jaj najczęściej na żywych zwierzętach w ich ropiejących ranach. Może również składać jaja na człowieku. Larwy tych muchówek wdrążają się w żywą tkankę i odżywiają się nią powodując muszycę.
Bolimuszka kleparka (Stomoxys calcitrans)
Przypomina wyglądem muchę domową, jednakże osobniki dorosłe żerują na krwi ssaków powodując ukąszenia. Jest żywicielem pośrednim nicienia i tasiemca. Przeważnie nie znajduje się w budynkach mieszkalnych i jest bardziej charakterystyczna dla obszarów wiejskich niż miejskich. Osiąga długość 5,5–7 mm i ubarwiona jest szaro-czarno z lekkim nakrapianiem. Lęgnie się od początku kwietnia w fekaliach, najchętniej w nawozach. W roku pojawia się 4–5 pokoleń.
Ścierwica mięsówka (Sarcophaga carnaria)
Jest stosunkowo dużą muchą 13 5 mm (sporadycznie do 20 mm), ma charakterystyczne uwypuklone czerwone oczy, na ciele widoczne szaro czarne pasy. Dorosłe muchy żywią się nektarem, żerują ma wysypiskach gnoju i padlinie. Często spotykana w pobliżu zabudowań, szczególnie wiejskich, raczej rzadko pojawia się wewnątrz budynków.
Zgniłówka pokojowa (Fannia canicularis L.)
Ta muszka wielkości 5-7 mm jest często przyczyną utrapienia mieszkańców i hodowców, szczególnie drobiu. Samce bezustannie latają zazwyczaj tuż przy budynku, co jakiś czas wykonując „kanciaste” zwroty. Muchy rozmnażają się w nieczystościach, wabiąco wpływa zapach moczu ssaków (uwaga na nawozy), również zapach moczu ludzkiego. Larwy wylęgają się w 24-36 h po złożeniu jaj. Gatunek przenosi szereg niebezpiecznych patogenów. Mogą się żywić również wysuszonymi artykułami spożywczymi, bogatymi w proteiny, np. suszona kiełbasa.
<<<A MOŻE COŚ NA MUCHY? GALERIA ZDJĘĆ MUCH>>>
Przy zwalczaniu much należy możliwie stosować zabiegi fizyczne, zostawiając zabiegi chemiczne jako ostateczność lub dopełnienie dla przedsięwzięć fizycznych. Z powszechnie stosowanych urządzeń działających bez użycia chemii i stosowanych zarówno w gospodarstwach domowych, jak i obiektach użyteczności publicznej należy wymienić: siatki - moskitiery, kurtyny powietrzne, lampy na muchy. Na uwagę zasługują również wszelkiego rodzaju lepy - pułapki lepowe, szczególnie w połączeniu z feromonami i innymi substancjami wabiącymi. Lepy również są stosowane w niektórych modelach lamp na muchy. Zabiegi odmuszania przy wykorzystaniu lepów zalicza się do metod fizycznych, gdyż nie uwalniają one żadnych substancji chemicznych do otoczenia, a odmuszanie polega na wyłapywaniu much.
Przyjaciele serwisu muchy.pl:
